pandanus

ก่อนอื่นจะบอกว่า   วิกฤตแล้วแหละ  หลับทั้งวันเลยแถมยังขี้เกียจอีกต่างหาก

พรุ่งนี้จะสอบแล้ว  แว๊กๆๆๆ 

เข้าเรื่องดีกว่า. . . .

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา  หลังจากสอบ จีน1 กับการตลาดเสร็จ อย่างเหน็ดเหนื่อย

และสาหัส  (ตั้งแต่ 8.00 - 12.30 ติดต่อกันไม่หยุดพัก และหายใจ  ) 

สอบเสร็จปุ๊บ ก็ไปหาพี่่เติ้ล ที่  MRTสีลม  ตามที่นัดกั้นไว้

เพราะจะไปเยี่ยม ต่าย  ที่โรงพยาบาลจุฬา   เพราะว่า  "ต่ายคลอดแล้ว"        ^^"

รู้สึกแปลก ประหลาดใจมากๆ   เพราะว่าเรามีหลานแล้วนะ    รู้สึกเหมือนยังเป็นเด็กกันอยู่เลย

เวลาคุยกันก็ยัง  ด่า เล่นกันเหมือนเด็กๆ    แต่ต่ายก็ 30  กว่าแล้ว กลับมาคิดก็ไม่ใช่เด็กแล้ว 

เราก็จะ 22  อีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้แล้ว     แก่แล้ว เช่นเดียวกัน 

พอถึงโรงพยาบาลปุ๊บ  บรรยากาศมันไม่น่าอัศจรรย์ใจเท่าไหร่เลย  เกลียดโรงพยาบาลที่สุด 

เป็นสถานที่ๆไม่คิดจะไปทำงานที่นั้นเลย   . . . 

พอหาตึกคลอดจนเจอ ก็ไปที่ห้อง   เปิดประตูเข้าไป

เจอแม่ตัวโครตอ้วนที่นอนอยู่บนเตียง  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ     (รู้สึกแปลกใจอีกว่า  

เมื่อก่อนมันผอมไม่ใช่เหรอวะทามมัยเป็นแม่แล้วมันต้องอ้วนด้วยอ่ะ     เห็นเป็นแบบนี้ทุกคนเลย) 

แล้วก็เจอ เด็กตัวน้อยๆ    หัวเท่าฝ่ามือเราเลย นอนอยู่ข้างๆ  

น้อง  เอ๊ะไม่ใช่      หลานเราเป็นผู้ชาย  ชื่อเล่นว่าน้องกาฟิว 

ชื่อจริงว่าน้องสันติ  5555555555+   ไม่ใช่หรอก  พวกเราเรียกกันขำๆเฉยๆ 

แต่เราก็เรียกอยู่ตลอดเวลา ว่าสันติ  จนติดปาก 

ตัวเล็กๆ น่าเกลียด น่าชัง   ผิวบอบบางมากๆ

ทาท่างหลานเราต้องพูดเหนือไม่ได้แน่ๆ

เพราะคนรอบข้างมีแต่คนพูดไทย   แต่เราก็พูดเหนือกะหลานอย่างเดียว  ฮ่าๆๆๆ

สุดท้ายนี้

เราหวังว่า่หลานเราโตมาจะหล่อ ล่ำ  สมใจอยากเรา 

ฮิฮิ

อัพอะไรดีอ่ะ  ขี้เกียจอัพอีกแล้วอ่ะ

ไว้เท่านี้ก่อนนะ     . .

edit @ 7 Oct 2009 22:41:36 by pandanus